160 mg/dL ਬਲੱਡ ਸ਼ੂਗਰ ?

ਬਲੱਡ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ 160 mg/dL ਦੀ ਰੀਡਿੰਗ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਈ ਲੋਕ ਤੁਰੰਤ ਇਹ ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਮਾਹਿਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਰੀਡਿੰਗ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀ ਪੱਕੀ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਟੈਸਟ ਖਾਲੀ ਪੇਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਾਂ ਦਿਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮੇਂ।
ਅਮਰੀਕਨ ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਮੁਤਾਬਕ ਅੱਠ ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਵਰਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਫਾਸਟਿੰਗ ਪਲਾਜ਼ਮਾ ਗਲੂਕੋਜ਼ ਜਾਂਚ ਵਿੱਚ 126 mg/dL ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੱਧਰ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀ ਜਾਂਚ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਘੰਟਿਆਂ ਵਾਲੇ ਓਰਲ ਗਲੂਕੋਜ਼ ਟੋਲਰੈਂਸ ਟੈਸਟ ਵਿੱਚ 200 mg/dL ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੱਧਰ ਵੀ ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਲੱਛਣ ਹੋਣ ਅਤੇ ਰੈਂਡਮ ਬਲੱਡ ਗਲੂਕੋਜ਼ 200 mg/dL ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਡਾਕਟਰ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਂਚ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਰੀਡਿੰਗ 160 mg/dL ਆਈ ਹੈ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਪਤਾ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਟੈਸਟ ਕਦੋਂ ਅਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਜੇ ਇਹ ਫਾਸਟਿੰਗ ਰੀਡਿੰਗ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਆਮ ਹੱਦ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਉੱਪਰ ਹੈ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰੀ ਜਾਂਚ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਰੀਡਿੰਗ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
HbA1c ਟੈਸਟ ਵੀ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀ ਜਾਂਚ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਇਹ ਪਿਛਲੇ ਲਗਭਗ ਦੋ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਬਲੱਡ ਗਲੂਕੋਜ਼ ਦੇ ਔਸਤ ਪੱਧਰ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ADA ਅਨੁਸਾਰ 6.5 ਫੀਸਦੀ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ HbA1c ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਦੀ ਜਾਂਚ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
WHO ਮੁਤਾਬਕ ਬਲੱਡ ਸ਼ੂਗਰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵਧੀ ਰਹੇ ਤਾਂ ਦਿਲ, ਗੁਰਦੇ, ਅੱਖਾਂ, ਨਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀ ਰੀਡਿੰਗ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਹੀ ਟੈਸਟ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰੀ ਸਲਾਹ ਲੈਣਾ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।